လော့စ်ဂလက်ဆရားရက်စ် အမျိုးသားဥယျာဉ်

လော့စ် ဂလက်ဆာရားရက်စ် အမျိုးသား ဥယျာဉ် သည် အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံ ဆန်တာခရုဇ် ခရိုင်ရှိ ဖက်ဒရယ်အစိုးရမှ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ထားသော ဒေသ ဖြစ်သည်။

လော့စ်ဂလက်ဆရားရက်စ် အမျိုးသားဥယျာဉ်*
UNESCO ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာများ

တည်ရှိသည့် နိုင်ငံ  အာဂျင်တီးနား
အမျိုးအစား သဘာဝ
ရွေးချယ်သည့်စံနှုန်း vii,viii
ကိုးကား ၁၄၄
ဒေသ** တောင်အမေရိက
သတ်မှတ်ခြင်း မှတ်တမ်း
စတင်သတ်မှတ်ခြင်း ၁၉၈၁  (ပဉ္စမအကြိမ်)
* ယူနက်စကိုကမ္ဘာ့အမွေခံစာရင်းတွင် ရေးထိုးထားသောအမည်
** ယူနက်စကိုမှ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသောဒေသ

ဥယျာဉ်၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ၇၂၆,၉၂၇ ဟက်တာ (၇၂၆၉.၂၇ စတုရန်းကီလိုမီတာ၊ ၂,၈၀၆.၆၈ စတုရန်းမိုင်) မျှ ရှိသဖြင့် နိုင်ငံအတွင်း အကြီးဆုံး အမျိုးသား ဥယျာဉ် ဖြစ်သည်။

၁၉၃၇ ခုနှစ် မေလ ၁၁ ရက်တွင် စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ထိုဥယျာဉ်အတွင်း ဝင်ရိုးစွန်းနီး မက်ဂဲလန် သစ်တော နှင့် အနောက် ပန်တဂိုနီယန် မြက်ခင်းပြင် ဇီဝမျိုးကွဲများအား ကိုယ်စားပြုဖော်ပြနေသာ နေရာများအား ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသော အခြေအနေဖြင့် တည်ရှိနေသည်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ်တွင် ယူနက်စကို၏ ကမ္ဘာ့အမွေအနှစ်နေရာ အဖြစ် ကြေငြာခဲ့သည်။[1][2]

ဥယျာဉ်၏ အမည်မှာ အင်န်ဒီးစ်တောင်တန်း ရှိ ဧရာမ ရေခဲပြင်ကြီးကို ရည်ညွှန်းမှည့်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အန္တာတိကတိုက် ၊ ဂရင်းလန်ကျွန်း နှင့် အိုက်စလန် နိုင်ငံ တို့၏ ပြင်ပတွင် အကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုရေခဲပြင်ကြီးမှ ရေခဲမြစ်ကြီး ၄၇ စင်း စီးဆင်းလျှက်ရှိပြီး ၁၃ စင်းမှာ အတ္တလန္တိတ် သမုဒ္ဒရာ သို့ စီးဆင်းသွားကြသည်။ ကမ္ဘာ၏ အခြားနေရာများတွင် ရေခဲမြစ်များသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ထက် ပျမ်းမျှ အမြင့်ပေ ၈,၂၀၀ (မီတာ ၂,၅၀၀) အနိမ့်ဆုံးမှ စတင် မြစ်ဖျားခံ စီးဆင်းလေ့ ရှိသော်လည်း ထိုရေခဲပြင်ကြီးကြောင့် ထိုရေခဲမြစ်များသည် အမြင့်ပေ ၄,၉၀၀ (မီတာ ၁,၅၀၀) မှ စတင် စီးဆင်းပြီး အမြင့်ပေ ၆၆၀ (မီတာ ၂၀၀) သို့ စီးဆင်း သွားကြသည်။ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် ချီလီနိုင်ငံ ပိုင်နက် အတွင်းမှ တောရပ်စ် ဒယ်လ်ပိုင်း အမျိုးသား ဥယျာဉ်နှင့် ထိစပ်နေသည်။

ကိုးကား

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.